ανάγκες παιδιών

  • Kατανοώντας το διαζύγιο μέσα από την οπτική των παιδιών

    Πως αντιλαμβάνονται το διαζύγιο τα παιδια;

    Γράφει η Ιωάννα Ρεϊζοπούλου, Ψυχολόγος, Μ.Sc & Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

    μοιρασμένη οικογένεια

    Στην σύγχρονη εποχή ο αριθμός των διαζυγίων αυξάνει σημαντικά. Ο χωρισμός θεωρείται ένα ψυχοπιεστικό συμβάν στη ζωή του παιδιού που επιδρά στην ψυχική ανάπτυξη των παιδιών. Τι επίδραση θα έχει, εξαρτάται από την ηλικία των παιδιών, την ποιότητα των οικογενειακών δεσμών και από τον τρόπο διαχείρισης της «κρίσης» που θα κάνουν οι γονείς.

    O επαναπροσδιορισμός της οικογένειας λόγω διαζυγίου, θεωρείται ένα επώδυνο γεγονός που διέπεται από στάδια πένθους, για τα οποία πρέπει να είναι προετοιμασμένοι οι γονείς:
    • Τα παιδιά μπορεί να χρειάζονται αρκετό χρονικό διάστημα για να αποδεχτούν την νέα κατάσταση. Βιώνουν αρκετά αμφιθυμικά συναισθήματα (Φόβο εγκατάλειψης, άγχος αποχωρισμού, ματαίωσης, προδοσία, θυμού, κ.α.)
    • Τρέφουν παρόμοια αμφιθυμικά αισθήματα απέναντι στο γονέα που άφησε το σπίτι αλλά και απέναντι σε αυτόν που παρέμεινε.
    • Ενδεχομένως αρνούνται να αποδεχτούν το χωρισμό/ διαζύγιο των γονέων τους και εμμένουν σε φαντασιώσεις για συμφιλίωση
    • Έχουν αμφιβολίες όσον αφορά το χωρισμό, κατά πόσο είναι πραγματικό/ τελεσίδικο γεγονός.
    • Είναι απρόθυμα να αφήσουν τον εαυτό τους να νιώσει ή να εκφράσει τη λύπη και άλλα συνοδά, αρνητικά συναισθήματα.

    Είναι υψίστης σημασίας, οι γονείς να διαβεβαιώνουν συχνά τα παιδιά τους ότι δεν είναι εκείνα υπεύθυνα για τον χωρισμό και να προσπαθούν με ποικίλους τρόπους να διαχωρίσουν ότι η γονεϊκή σχέση, είναι αδιαπραγμάτευτη και αναλλοίωτη, και εκτείνεται πέρα από την συντροφική σχέση.
    Είναι επίσης ανακουφιστικό για τους γονείς, να γνωρίζουν ότι η διεργασία του διαζυγίου είναι μια απαιτητική και χρονοβόρα διαδικασία που πλήττει τόσο τους ίδιους, όσο και τα παιδιά. Καλό είναι να είναι προετοιμασμένοι ότι θα συμβούν αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών κατά την περίοδο της έκδοσης του διαζυγίου ή της προσαρμογής στην νέα κατάσταση. Κατάλληλοι γονεϊκοί χειρισμοί προετοιμάζουν τα παιδιά τους να χειρίζονται τα επίπονα συναισθήματα που απορρέουν από αυτές τις δύσκολες καταστάσεις και δρουν προστατευτικά για τα παιδιά.
    Πρώτος και ουσιαστικός προστατευτικός παράγοντας για τα παιδιά είναι η διατήρηση ικανοποιητικών σχέσεων συνεργασίας, μεταξύ των γονέων, μετά το διαζύγιο με στόχο την αποτελεσματική ανατροφή των παιδιών. Είναι σημαντικό να βλέπουν τους γονείς τους να φέρονται με ευγένεια και σεβασμό ο ένας στον άλλον.
    Ακολουθούν μερικές ιδέες για θετική γονεϊκή υποστήριξη και στην συνέχεια τι θεωρείται λανθασμένη γονεϊκή στάση.

    πατέρας παρακολουθεί ταινία με τα παιδιά του

    Θετική Γονεϊκή Υποστήριξη
    Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς, κατά την περίοδο του χωρισμού;

    • Χρειάζεται από κοινού και οι δυο γονείς, να ενημερώσουν τα παιδιά τους για τον επικείμενο χωρισμό με λόγια κατάλληλα με την ηλικία τους και να εξηγήσουν τι αλλαγές πρόκειται να συμβούν σε όλα τα μέλη της οικογένειας.
    • Παιδικά βιβλία και παιχνίδια ρόλων, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών ίσως είναι βοηθητικά για την κατανόηση και επεξεργασία του θέματος.
    • Απαντούν με ειλικρίνεια και ευαισθησία στις τυχόν ερωτήσεις των παιδιών τους και δίνουν απλές εξηγήσεις, χωρίς πολλές λεπτομέρειες για την απόφαση του χωρισμού.
    • Προσφέρουν στα παιδιά συνεχή επιβεβαίωση της αγάπης, της διαθεσιμότητας και της υποστήριξης τους.
    • Διαβεβαιώνουν τα παιδιά ότι θα συνεχίσουν να έχουν επαφή και με τους δυο γονείς, οι οποίοι πάντα θα το αγαπούν, θα το φροντίζουν και δεν θα το εγκαταλείψουν ποτέ. Διαχωρίζουν έτσι τον γονεϊκό από τον συζυγικό ρόλο.
    • Διαβεβαιώνουν για την διατήρηση ορισμένων συνηθειών και μιας ασφαλούς καθημερινότητας που υπήρχε στην ζωή τους πριν από το διαζύγιο, ώστε να βιώσουν στις λιγότερες δυνατές αλλαγές.
    • Αφήνουν χρόνο ώστε να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, δείχνοντας κατανόηση και αποδοχή στα προσωπικά στάδια πένθους/ θλίψης των παιδιών.
    • Εφαρμόζουν την στάση της ενσυναίσθησης για ενεργητική ακρόαση των δύσκολων συναισθημάτων του παιδιού, επενδύοντας συνεχώς στην καλλιέργεια του συναισθηματικού δεσμού με το παιδί τους.
    • Θέτουν σε προτεραιότητα τις ανάγκες και τα συμφέροντα των παιδιών.
    • Συνεχίζουν ένα θετικό και αποτελεσματικό στυλ ανατροφής.
    • Οι πρώην σύντροφοι προσπαθούν να συνεργάζονται και να επικοινωνούν για θέματα ανατροφής των παιδιών τους, με ευγένεια και σεβασμό.
    • Ζητούν βοήθεια από άλλα υποστηρικτικά δίκτυα όπως, οικογένεια, φίλοι, ειδικοί (ψυχολόγοι/ σχολές γονέων/ διαμεσολαβητές/ νομικοί κ.α.).

    • Ενημερώνουν το σχολείο ή τον παιδικό σταθμό των παιδιών για την ενδεχόμενη δυσκολία του και για τους λόγους της στενοχώριας του.

    • Αναγνωρίζουν πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να αναζητήσουν επαγγελματική στήριξη από θεραπευτή ή /και γιατρό στο πλαίσιο της αυτοφροντίδας τους!

    Τι δεν πρέπει να κάνουν οι γονείς;

    • Να χρησιμοποιούν τα παιδιά ως μοχλό πίεσης και αντιδικίας με τον άλλον γονέα.
    • Να εκφράζουν παράπονα, επικρίσεις και αρνητικούς χαρακτηρισμούς για τον άλλον γονέα και να προσπαθούν να κάνουν τα παιδιά σύμμαχο τους εναντίον του άλλου γονέα.
    • Να κάνουν συναισθηματικούς εκβιασμούς στα παιδιά.
    • Να αλλάζουν το ρόλο του παιδιού, π.χ. κάνοντας το αντικαταστάτη του γονιού που έφυγε ή αναθέτοντας το περισσότερα βάρη από όσα μπορεί να αντέξει.
    • Να αποθαρρύνουν να γίνονται συζητήσεις για το θέμα του χωρισμού στο σπίτι και να μην δίνονται απαντήσεις.
    • Να δίνουν ψεύτικες προσδοκίες στα παιδιά, όπως ότι ο πατέρας/ η μητέρα θα ξαναγυρίσει (φαντασίωση συμφιλίωσης).
    • Να ξεχνάνε τις ανάγκες των παιδιών και να αλλάζουν τον τρόπο ανατροφής τους εις βάρος της ευημερίας τους, π.χ. υπερπροστασία/ επιείκεια ή υπερβολική αυστηρότητα.
    • Να μην έχει δικό του δωμάτιο στο νέο σπίτι του άλλου γονέα.
    • Να παρεμποδίζεται η επικοινωνία με τον άλλον γονέα.
    • Να γίνεται προσπάθεια «δωροδοκίας» των παιδιών και αντικατάστασης της αγάπης, μέσα από προσφορά πολλών υλικών αγαθών ή να μετατρέπεται ο γονέας που λείπει σε γονέας-διασκεδαστής (σύνδρομο Disneyland), προσφέροντας δαπανηρές ψυχαγωγικές δραστηριότητες και ελάχιστη πειθαρχία ως προς θέματα μη υγιεινής διατροφής, μη τήρηση ωραρίου ύπνου, υπερβολικής έκθεσης σε οθόνες κ.α.
    • Να αλλάζουν τελευταία στιγμή το πρόγραμμα των επισκέψεων προς τα παιδιά και να μην υπάρχει έγκαιρη ενημέρωση και καλή συνεννόηση με τους πρώην συντρόφους.
    • Να υποτιμώνται τα δύσκολα συναισθήματα που βιώνουν τα παιδιά και να μην δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να θρηνήσουν τόσο τον γονέα που απουσιάζει, όσο και την απώλεια του οικογενειακού περιβάλλοντος.
    • Να επιδιώκεται, πολύ βιαστικά και χωρίς προετοιμασία των παιδιών, η γνωριμία / συγκατοίκηση με νέους συντρόφους των γονέων και των παιδιών αυτών.
    • Να μην φροντίζουν την σωματική και ψυχική υγεία την δική τους και των παιδιών.

    Κλείνοντας, να αναφέρω ότι το διαζύγιο είναι ένα δυνητικά επώδυνο γεγονός στη ζωή του παιδιού. Είναι χρήσιμο οι γονείς να γνωρίζουν ότι η διαδικασία προσαρμογής μετά το διαζύγιο απαιτεί χρόνο και μπορεί να κρατήσει δυο-τρία χρόνια. Ωστόσο, οι γονείς μπορούν να διευκολύνουν αυτή την διαδικασία, ενδυναμώνοντας τόσο τους εαυτούς τους, όσο και τα παιδιά τους ακολουθώντας τις παραπάνω προτροπές.

    Ας βάλουν στόχο, παρόλο που δεν τα κατάφεραν ως ζευγάρι, να πετύχουν έστω ένα «ήρεμο» διαζύγιο με κεντρικό άξονα την Ψυχική Ευημερία των παιδιών τους!

    • Ιωάννα Ρεϊζοπούλου, Ψυχολόγος, Μ.Sc & Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια
    • https://reizopouloupsychologist.gr/ τηλέφωνο επικοινωνίας: 6936595114

     Βιβλιογραφικές Πηγές:
    • Ε. Σταύρου & Σ.Μ. Χριστογιώργος: «Διαζύγιο» στο συλλογικό βιβλίο: «Εισαγωγή στην Παιδοψυχιατρική» επιμέλεια Γ. Τσιάντης, Εκδόσεις Καστανιώτη
    • Martin Herbert, «Χωρισμός και Διαζύγιο», Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
    • Λάνσκι Βίκυ , «Αντιμετωπίζοντας το παιδί μετά το διαζύγιο», Εκδόσεις Αναστασιάδη

    Ιωάννα Ρεϊζοπούλου

  • Αποτελεσματική γονεϊκότητα: 8 Πολύτιμες Συμβουλές για γονείς

    Θέλεις να μάθεις τι σημαίνει αποτελεσματική γονεϊκότητα; Θέλεις να γίνεις ο γονιός που ονειρεύσαι;

    Η Ιωάννα Ρεϊζοπούλου μοιράζεται 8 συμβουλές για να το πετύχεις!

    family time

     1. Οι γονείς προσπαθούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών τους.

    Με ποιον τρόπο; 

    Με αφοσίωση, προθυμία και διαθεσιμότητα.

    Η εμπιστοσύνη, ο σεβασμός και η ισχυρή συναισθηματική σύνδεση είναι τα θεμέλια μια καλής σχέσης, και μια καλή σχέση είναι το θεμέλιο μιας ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής.

     2. Οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τη φροντίδα του παιδιού τους. 

    Αυτοί αποφασίζουν για θέματα διατροφής, ύπνου, παιχνιδιού, σχολείου κ.α. Καλό είναι να ασχολούνται περισσότερο με την πρόληψη των προβλημάτων, παρά με την διόρθωση. Προσπαθούν να θέτουν ένα δίκαιο σύστημα πειθαρχίας, με αγάπη και όρια, χωρίς να υπερπροστατεύουν τα παιδιά ή να τα περιορίζουν. Στόχος τους είναι εξερεύνηση και η σταδιακή αυτονόμηση των παιδιών να γίνονται με ασφάλεια!

     

     3. Οι γονείς προσφέρουν την αμέριστη προσοχή και αγάπη στα παιδιά τους απλόχερα

    Χωρίς αναμονή ανταπόδοσης, δηλαδή άνευ όρων! Δείχνουν στοργή προς τα παιδιά τους, τόσο λεκτικά όσο και με σωματική επαφή (αγκαλιές, χάδια, φιλιά). Γνωρίζουν πόσο ευεργετικό είναι το θετικό άγγιγμα και το ξεχωρίζουν από το ακατάλληλο άγγιγμα.

    4. Οι γονείς δείχνουν συναισθηματική ζεστασιά στα παιδιά τους.

    Παράλληλα θέτουν προσδοκίες και στόχους, ανάλογα με την ηλικία τους. Χρειάζεται να καθοδηγούν τα παιδιά, μέσα από την θέσπιση κανόνων, που δίνονται με στοργικό τρόπο. Τα παιδιά δεν κινδυνεύουν από την πολλή αγάπη. Κινδυνεύουν από έλλειψη ορίων, από υπερβολική επιείκεια, από πολύ αυστηρά-άκαμπτα όρια ή/ και από υλικά αγαθά που χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα της αγάπης.

    5. Οι αποτελεσματικοί γονείς επιδεικνύουν ενσυναίσθηση.

    Δηλαδή ακούνε με γνήσιο ενδιαφέρον τις ανησυχίες των παιδιών τους, χωρίς να σπεύδουν να τους δώσουν λύσεις. Προσπαθούν να βλέπουν τον κόσμο μέσα από την οπτική των παιδιών τους. Αυτό το καταφέρνουν μέσω της δεξιότητας της ενεργητικής ακρόασης. Αφουγκράζονται και καθρεφτίζουν τα συναισθήματα των παιδιών τους. Δεν τα κατακρίνουν, αντίθετα τα επικυρώνουν με σεβασμό και διακριτικότητα, διατηρώντας πάντα ανοιχτό το κανάλι της επικοινωνίας και του συναισθηματικού δεσμού!

     6. Η απασχόληση των γονιών με τα παιδιά τους.

    Μέσα από το παιχνίδι και τον κοινό οικογενειακό χρόνο είναι πολύτιμες εμπειρίες ψυχικής σύνδεσης! Η φυσική παρουσία και ενεργητική εμπλοκή των γονέων είναι αυτονόητη στην καθημερινή ζωή του παιδιού, στις δραστηριότητες των παιδιών, είτε είναι αθλητικές και ψυχαγωγικές, είτε σχολικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Είναι σημαντικό για το παιδί να νιώθει τη γονεϊκή παρουσία και στήριξη!

    7. Οι γονείς διδάσκουν περισσότερο με το παράδειγμά τους, παρά με τα λόγια τους.

    Επιδιώκουν να παρέχουν καθημερινά με τη στάση τους, ένα συνεκτικό σύστημα αξιών όπως τη συνεργασία, την υπομονή, την ευγένεια, τον σεβασμό στους άλλους, την πίστη στον εαυτό τους!

    8. Μερικοί γονείς συμβαίνει συχνά να αφοσιώνονται αποκλειστικά στον γονεϊκό τους ρόλο.

    Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ξεχνάνε άλλους ρόλους και αγαπημένες ασχολίες τους. Αυτή η στάση της προσκόλλησης μακροπρόθεσμα βλάπτει την σχέση γονέα -παιδιού. 

    Πώς μπορούν να επιστρέψουν στην αποτελεσματική γονεϊκότητα;

    Έτσι, προτείνεται στους γονείς να δείχνουν ευρύτητα και να καλλιεργούν και άλλες πτυχές του εαυτού τους, καθώς τα παιδιά έχουν ανάγκη από χαρούμενους και ξεκούραστους γονείς! Επομένως οι γονείς έχουν υποχρέωση προς τους ίδιους, αλλά και προς τα παιδιά τους, να αγαπάνε τους εαυτούς τους και να τους φροντίζουν, κατά τον ίδιο τρόπο που φροντίζουν και τα παιδιά τους. Έτσι αποτελούν ένα θετικό πρότυπο για τη δική τους ενήλικη ζωή!

    Τι μπορεί να ενισχύσει την αποτελεσματική γονεϊκότητα;

    Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι βοηθητικό οι δυο γονείς, να έχουν συμφωνήσει σε κάποιες θεμελιώδεις αξίες περί γονεϊκότητας. Όμως, ακόμη κι όταν διαφωνούν μεταξύ τους, να μπορούν να αλληλοϋποστηρίζονται και να λύνουν τα διαφορές τους με ήπιους τρόπους και κατά προτίμηση, όχι μπροστά στα παιδιά.

    Τέλος, βοηθά τους γονείς να αποδεχθούν την ατελή τους φύση, ενώ παράλληλα να διατηρούν το δικαίωμα να μαθαίνουν από τα λάθη τους, και να παραμένουν ανοιχτοί στη γνώση καλλιεργώντας συνεχώς τις δεξιότητές τους. 

    πηγή : Project Parenting

  • Παιδί & Διαζύγιο

    Τι χρειάζονται τα παιδιά, όταν οι γονείς τους χωρίζουν;

    Ιωάννα Ρεϊζοπούλου, Ψυχολόγος, Μ.Sc & Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

     divorce

    Τα τελευταία χρόνια τα διαζύγια έχουν αυξηθεί πολύ και γράφονται πολλά σχετικά με τις επιπτώσεις του στη ζωή των παιδιών στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Ωστόσο, με κατάλληλους χειρισμούς, μπορεί να έχει την λιγότερη δυνατή αρνητική επίδραση στις παιδικές ψυχές, εφόσον οι γονείς καταφέρουν να λάβουν υπόψη τις παρακάτω επιθυμίες των παιδιών τους.

    Ποιες είναι οι 4 επιθυμίες των παιδιών, όταν οι γονείς τους χωρίζουν;

    διαζύγιο_ανάγκες_παιδιών

    1. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την δυνατότητα ελεύθερης επικοινωνίας και με τους δυο γονείς τους.

    Τα παιδιά δικαιούνται να έχουν καθημερινή επαφή και με τον γονέα που ζει σε άλλο σπίτι. Να ζουν σε τέτοιες συνθήκες, όπου μπορούν να εκφράζουν την αγάπη και την λαχτάρα τους για τον απομακρυσμένο γονέα. Τα παιδιά δεν θα πρέπει να αναγκάζονται να διαλέξουν ανάμεσα στους γονείς τους, καθώς αγαπούν εξίσου και τους δυο γονείς τους. Ο γονέας που μένει μαζί με τα παιδιά, θα πρέπει να ενθαρρύνει την επαφή με τον άλλον γονέα και σε καμιά περίπτωση να μην σαμποτάρει αυτή την επαφή με ακατάλληλους χειρισμούς (π.χ. βάζοντας φραγή σε κλήσεις/ να λέει ψέματα/ να επικρίνει τον απόντα γονέα κ.α.).

     

    Όταν ο γονέας βρίσκεται μακριά;

    Στην περίπτωση που ο ένας γονέας βρίσκεται μακριά, ισχύουν τα παραπάνω ίσως με ακόμη πιο εμφατικό τρόπο. Θα πρέπει να βρίσκει ο απών γονέας εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας με τα παιδιά του (βιντεοκλήσεις, κάρτες, εκπλήξεις), ώστε έμπρακτα, με εκδηλώσεις αγάπης, να δηλώνει καθημερινά την παρουσία στην ζωή των παιδιών και το γνήσιο ενδιαφέρον του. Σε καμιά περίπτωση δεν ενδείκνυται να προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα υλικά αγαθά ως υποκατάστατα της αγάπης του. Ζητούμενο είναι να διατηρήσει ένα ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με τα παιδιά του.

    Όταν ένας γονέας αρνείται να έχει επαφή με τα παιδιά του;

    Αυτή η συνθήκη μπορεί να είναι ιδιαίτερα πληγωτική για τα παιδιά και χρειάζεται από τον άλλον, εναπομείναντα γονέα ψυχικό σθένος για να θωρακίσει το παιδί και να του εξηγήσει ότι αυτή η γονεϊκή απουσία, δεν σχετίζεται με το ίδιο το παιδί, ώστε να το ανακουφίσει από τυχόν αρνητικές σκέψεις. Αναμφίβολα η αναγνώριση των συναισθημάτων των παιδιών μέσω της ενεργητικής ακρόασης είναι χρήσιμη.

     

    1. Συνέπεια και Σταθερότητα για ένα αποτελεσματικό σχέδιο ανατροφής των παιδιών

    Ο απών γονέας να ανταποκρίνεται με συνέπεια στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα επισκέψεων προς το παιδί και να ειδοποιεί έγκαιρα για τυχόν αλλαγές τον άλλον σύντροφο.

    Αλλαγές στο πρόγραμμα επισκέψεων και διακοπών, θα πρέπει να συζητούνται μεταξύ των πρώην συντρόφων και όχι μεταξύ γονέα και παιδιού. Στην περίπτωση των εφήβων, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη και η γνώμη τους, για να έχουν μια αίσθηση ελέγχου στο πρόγραμμα τους.

     

    Θα ήταν βοηθητικό για τα παιδιά να τηρούνται παρόμοιοι κανόνες και στα δυο σπιτικά, ώστε να υπάρχει μια σταθερότητα και προβλεψιμότητα στην καθημερινή ζωή τους, ως προς καθημερινά θέματα όπως διατροφικές συνήθειες, ωράριο ύπνου, σχολική φοίτηση και υποχρεώσεις, διασκέδαση, ιατρικά θέματα κ.α. Οι κοινοί κανόνες και αξίες προσδίδουν αίσθημα ασφάλειας στα παιδιά και αποφεύγονται προβλήματα συμπεριφοράς ή παλινδρομήσεις των παιδιών.

     3. Ενεργητική Συμμετοχή και ποιοτική παρουσία των γονέων στην ζωή των παιδιών τους

    Τα παιδιά χρειάζονται και τους δυο γονείς παρόντες στην καθημερινότητα τους αλλά και σε σημαντικά γεγονότα όπως πρώτη μέρα στο σχολείο, γενέθλια, μια παράσταση, ένας σημαντικός αγώνας, ενημέρωση σχολείου κ.α. Η αμέριστη προσοχή, ο θαυμασμός κι η αποδοχή και των δυο γονέων, είναι σημαντικά για την εδραίωση στενής σχέσης και με τους δυο γονείς, καθώς και για την καλλιέργεια της αυτοεκτίμησης των παιδιών.

    4. Βελτίωση της Επικοινωνίας ανάμεσα στους γονείς

     

    Οι πρώην σύντροφοι πρέπει να βρίσκουν αποτελεσματικούς τρόπους επικοινωνίας μέσα από την συνεργασία, τον σεβασμό και την ευελιξία για να συναποφασίζουν για θέματα που αφορούν τα παιδιά τους. Μέσα από τον εποικοδομητικό διάλογο και την μέθοδο επίλυσης προβλημάτων, αναζητούν κοινά αποδεκτές λύσεις σε καθημερινά ζητήματα.

    Η διατήρηση ικανοποιητικών σχέσεων συνεργασίας, μεταξύ των πρώην συντρόφων, αποτελεί         προστατευτικό παράγοντα για την ψυχική ισορροπία όλων των εμπλεκόμενων μελών και μειώνει τις αρνητικές επιπτώσεις του διαζυγίου για μικρούς και μεγάλους.

     

    Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς- διαζευγμένοι πλέον σύντροφοι για την ευημερία των παιδιών τους;

    • Είναι σημαντικό, οι γονείς να διαβεβαιώνουν τα παιδιά ότι δεν είναι εκείνα υπεύθυνα για τον χωρισμό.
    • Να τα διαβεβαιώνουν ότι συνεχίζουν να είναι οι γονείς τους, που τα αγαπούν και τα φροντίζουν, διαχωρίζοντας τον γονεϊκό από το συντροφικό ρόλο.
    • Να τα διαβεβαιώνουν για την διατήρηση ορισμένων κοινών συνηθειών και στα δυο σπιτικά.
    • Οι γονείς στην προσπάθεια προσαρμογής στην νέα κατάσταση, πρέπει να αφιερώνουν περισσότερο -ποσοτικό και ποιοτικό- χρόνο στα παιδιά τους
    • Οι πρώην σύντροφοι, παραμένουν αφοσιωμένοι στον γονεϊκό τους ρόλο, παρά την διάλυση της συντροφικής τους σχέσεις, ώστε να μειώνουν τις αρνητικές επιπτώσεις του χωρισμού, καθώς προσαρμόζονται σε μια νέα κανονικότητα!

    Τέλος, είναι σημαντικό οι δυο σύντροφοι να λάβουν ατομική υποστήριξη για την διαχείριση των προσωπικών τους θεμάτων, αναζητώντας ψυχολόγο/ ψυχοθεραπευτή, σε ένα πλαίσιο αυτοφροντίδας και αυτοβελτίωσης, καθώς και οι δυο ενδεχομένως να βιώνουν δύσκολα συναισθήματα ( ματαίωσης, θυμού, θλίψης, απογοήτευσης, κ.α.). Αν αυτά τα συναισθήματα δεν εκφραστούν σε ένα κατάλληλο πλαίσιο, παρεμποδίζεται η γονεϊκή τους επάρκεια.

    • Ιωάννα Ρεϊζοπούλου, Ψυχολόγος, Μ.Sc & Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια
    • τηλέφωνο επικοινωνίας: 6936595114
    • https://reizopouloupsychologist.gr/

     

    Ιωάννα Ρεϊζοπούλου

     

               

    Βιβλιογραφικές Πηγές:

    • Ε. Σταύρου & Σ.Μ. Χριστογιώργος: «Διαζύγιο» στο συλλογικό βιβλίο: «Εισαγωγή στην Παιδοψυχιατρική» επιμέλεια Γ. Τσιάντης, Εκδόσεις Καστανιώτη
    • Martin Herbert, «Χωρισμός και Διαζύγιο», Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
    • Δρ. Sal Severe, “Πως να συμπεριφέρεστε σωστά», Εκδόσεις Πατάκη
    • Λάνσκι Βίκυ , «Αντιμετωπίζοντας το παιδί μετά το διαζύγιο», Εκδόσεις Αναστασιάδη
"Ο στόχος της εκπαίδευσης στη νεαρή παιδική ηλικία θα πρέπει να είναι να ενεργοποιήσει τη φυσική επιθυμία του παιδιού να μάθει."-Μ. Μοντεσσόρι